یک دانا

خداحافظ بهداد سلیمی؛ پایان افسانه هرکول دوم

خداحافظ بهداد سلیمی؛ پایان افسانه هرکول دوم

۶ شهریور ۱۳۹۷


روزنامه فرهیختگان: بهداد سلیمی دیروز و بعد از هت‌تریک در کسب طلای بازی‌های آسیایی از ورزش قهرمانی خداحافظی کرد. بهداد سال‌ها قوی‌ترین مرد جهان بود. ممنون هرکول دوم!

پایان افسانه هرکول دوم
آخرین قاب قهرمان

همه چیز از آن لحظه تاریخی آغاز شد. وقتی وزنه را زمین انداخت، قهرمانی و طلای خود را تثبیت کرد و بعد با درآوردن کفش و بوسیدن وزنه‌ها خداحافظی شوک برانگیز خود را اعلام کرد. عکاس‌ها که باورشان نمی‌شد قهرمان آسیا در چنین موقعیتی مشغول خداحافظی است، حریصانه‌تر شاتل‌ها را فشار می‌دادند. عکس‌ها ثبت می‌شد و قیافه بهداد سلیمی در هر فریم، شادتر و شادتر می‌شد. به وقت خداحافظی خندیدن خیلی معناها دارد. رسیدن به آرامش بدون دلبستگی خاصی و رها شدن از پس رها کردن. بعد از بازی بود که در گفت‌وگویی کوتاه با خبرنگاران ایرانی حاضر در ورزشگاه برایشان توضیح داد که چرا کفشش را درآورده است.

«من روی صحنه کفشم را در آوردم و وزنه‌برداری را بوسیدم و کنار گذاشتم. در وزنه‌برداری وقتی کفش را در صحنه در می‌آوری به معنای خداحافظی است.»

پایان افسانه هرکول دوم

او تاکید کرده که قصدی برای بازگشت ندارد و مثل یک مرد پای خداحافظی‌اش می‌ایستد: «خیلی به این موضوع فکر کردم. تصمیمم احساسی نیست. بعد از جراحی دوست داشتم به المپیک برسم و تلاش زیادی کردم. پزشکان برای من خیلی زحمت کشیدند اما زانویم اذیت می‌کند و هنوز هم به آمادگی صددرصد نرسیده‌ام و تصمیم به خداحافظی گرفتم. ان‌شاءالله در جاهای دیگر کمک می‌کنم.»

این پایان مردی است که به او امیدهای فراوان داشتیم. مردی که در سال‌های اخیر از سد جلود، جلاد عراقی فدراسیون جهانی وزنه‌برداری عبور نکرد و بعد از دو سال ناکامی در کسب مدال، با نخستین طلا به کار خود پایان داد تا در اوج کنار برود.

آخرین مدال چگونه رقم خورد؟

پایان افسانه هرکول دوم

بهداد سلیمی در روزی که قرار بود روز آخر فعالیتش به‌عنوان یک وزنه‌بردارباشد، در حرکت یکضرب با ۲۰۰ کیلوگرم کار خود را آغاز کرد و در مهار این وزنه خود را موفق نشان داد. او که در حرکت دوم ناموفق عمل کرد اما در حرکت سوم خود با مهار ۲۰۸ کیلوگرم به کار خود پایان داد. در حرکت دوضرب بهداد سلیمی به ترتیب ۲۳۷، ۲۴۶ و ۲۵۳ کیلوگرم را بالای سر برد و در نهایت با مجموع ۴۶۱ کیلوگرم به مدال طلای بازی‌های آسیایی دست پیدا کرد. این سومین مدال طلای متوالی بهداد سلیمی در بازی‌های آسیایی بود و او به این ترتیب هت‌تریک کرد. مدال طلای شانزدهم کاروان ایران سرانجام به نام بهداد سلیمی رقم خورد تا آخرین مدال عمرش را جشن بگیرد.

کارنامه پر افتخار او

پایان افسانه هرکول دوم

  • کسب مدال نقره مسابقات جوانان آسیایی در سال ۲۰۰۸ در کره جنوبی با مهار وزنه ۱۸۵ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۲۲ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۰۷ کیلوگرم درمجموع.
  • کسب مدال برنز مسابقات جوانان جهان در سال ۲۰۰۸ در کشور کلمبیا با مهار وزنه ۱۸۶ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۲۰ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۰۶ کیلوگرم درمجموع.
  • رسیدن به سکوی اول مسابقات جوانان جهان در سال ۲۰۰۹ در بخارست، رومانی با مهار کردن وزنه ۱۹۵ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۲۸ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۲۳ کیلوگرم درمجموع.
  • کسب مدال طلای مسابقات قهرمانی آسیا در سال ۲۰۰۹ در کشور قزاقستان، با مهار وزنه ۱۹۰ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۳۱ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۲۱ کیلوگرم درمجموع.
  • به دست آوردن مدال طلای مسابقات قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۰ در آنتالیا، ترکیه با مهار وزنه ۲۰۸ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۴۵ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۵۳ کیلوگرم درمجموع.
  • کسب سکوی نخست بازی‌های آسیایی در سال ۲۰۱۰ در گوانگ ژو، چین با مهار وزنه ۲۰۵ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۳۵ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۴۰ کیلوگرم درمجموع.
  • رسیدن مدال طلای مسابقات آسیایی در سال ۲۰۱۱ در تانگلینگ، چین با مهار کردن وزنه‌های ۲۰۸ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۵۰کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۵۸ کیلوگرم درمجموع.
  • کسب مدال طلای مسابقات جهانی پاریس، فرانسه در سال ۲۰۱۱ با مهار وزنه ۲۱۴ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۵۰ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۶۴ کیلوگرم درمجموع.
  • به دست آوردن مدال طلای مسابقات آسیایی پیونگتائک، کره‌جنوبی در سال ۲۰۱۲ با مهار کردن وزنه‌های ۲۰۶ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۴۵ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۵۱ کیلوگرم درمجموع.
  • کسب مدال طلای المپیک ۲۰۱۲ لندن با مهار وزنه ۲۰۸ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۴۷ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۵۵ کیلوگرم در مجموع.
  • رسیدن به سکوی نخست بازی‌های آسیایی کره‌جنوبی در سال ۲۰۱۴ با مهار وزنه ۲۱۰ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۵۵ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۶۵ کیلوگرم در مجموع.
  • به دست آوردن مدال نقره مسابقات قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۴ در آلماتی، قزاقستان با مهار کردن وزنه‌های ۲۰۶ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۵۱ کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۵۷ کیلوگرم در مجموع.
  • رسیدن به سکوی سوم بازی‌های قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۷ در ایالات متحده آمریکا با مهار وزنه ۲۱۱ کیلوگرم در حرکت یکضرب و مهار وزنه ۲۴۲کیلوگرم در حرکت دوضرب و وزنه ۴۵۳ کیلوگرم در مجموع.

جاکارتا، بهترین‌جا برای خداحافظی سلیمی

حالا دیگر کسی به بهداد حمله نمی‌کند…

پایان افسانه هرکول دوم

ورزشکاری مثل بهداد سلیمی در دل‌ها و ذهن‌ها خواهد ماند. او تبدیل به شناسنامه ورزش ایران در نیا شد. بهداد ۱۲،۱۰سال در اوج وزنه زد و در اوج بود. فکر می‌کنم بهداد به بهترین شکل ممکن در بازی‌های آسیایی درخشید و اسطوره بودنش را ثابت کرد؛ با آن همه مشکلی که برایش پیش آمده و بعضا پیش آورده بودند! هر چند که مشکل اصلی، مشکل زانوی بهداد بود که من هم به‌عنوان هم‌تیمی و هم به‌عنوان سرمربی‌ از نزدیک آن را لمس کرده بودم! بهداد از جان مایه گذاشت تا به المپیک ریو برسد و در این المپیک شرایط خوبی نداشت و حتما اتفاقات تلخی را که برایش رقم زدند هم به یاد دارید؟! از سال ۲۰۰۹ در کنار هم بودیم و از ۲۰۱۰ در مسابقات باهم وزنه زدیم و او را با اخلاق‌ترین و حرفه‌ای‌ترین ورزشکاری می‌دانم که تاریخ وزنه‌برداری ایران به خود دیده است.

بهداد در بازی‌های آسیایی جاکارتا عالی کار کرد و نشان داد یک قهرمان تمام‌عیار است. ۱۲ سال در اوج ماندن و چندین بار شکستن رکورد جهان کار هر کسی نیست و فقط یک اسطوره و یک قهرمان حرفه‌ای تمام‌عیار می‌تواند چنین اتفاق بزرگی را رقم بزند و مطمئن باشید که او برای همیشه در قلب‌ها جاودان خواهد بود! لحظه خداحافظی بهداد، تلخ‌ترین لحظات من هم بود؛ چراکه او مثل برادرم می‌ماند. من از ریو تا به امروز برای بهداد ناراحت بودم که چرا مدام آن اتفاقات بد برایش می‌افتد اما معتقدم به بهترین شکل ممکن خداحافظی کرد.

سه طلای بازی‌های آسیایی یعنی ۱۲ سال درخشش و ۱۲ سال یکه‌تازی و این موضوع فقط از بهداد برمی‌آمد و باز هم تاکید می‌کنم که به بهترین شکل ممکن خداحافظی کرد، هرچند ندیدن او روی تخته وزنه‌برداری در رقابت‌های مختلف سخت است. ما سه سال با هم وزنه زدیم و بارها با هم روی سکو رفتیم.

زمانی که سرمربی تیم ملی شدم بهداد با آغوش باز این اتفاق را قبول کرد. او می‌دانست که من دلسوزانه آمده‌ام تا در کنارشان باشم و من هم گفته بودم که نیامدم تا سرمربی باشم بلکه می‌خواهم کنار دوستان در المپیک اتفاقات خوبی را رقم بزنیم. به آن خوبی تمرین کردیم و با اتحاد تیم قدرتمندی را درست کردیم اما در المپیک ریو در لحظات آخر آن حوادث تلخ را برایمان رقم زدند، هر چند آن روز از تلخ‌ترین روزهای زندگی من نیز بود. هیات ژوری می‌توانست حرکات بهداد را قبول کند اما با سخت‌ترین شکل ممکن با آن برخورد کردند و اتفاقاتی افتاد که در مسابقات محلی هم رخ نمی‌دهد و در نهایت هم مدال او را به ناحق گرفتند!

امروز از یک جهت برای بهداد خوشحالم که دیگر منتقدان بدون توجه به شرایطی که داشت به او حمله نمی‌کنند و حالا دیگر از او به نیکی یاد می‌شود. بهداد یک سال تمام با زانوی خراب و مصدومیت شدید برای سربلندی ایران در المپیک ریو جنگید و چقدر تلاش کرد تا به شرایط ایده‌آل برسد. در ریو هم به آن شکل رکورد یکضرب المپیک را جابه‌جا کرد اما همه انتقاد می‌کردند که چرا در دوضرب از وزنه‌های سبک‌تری شروع نکرد! اما همین که با آن شرایط و با آن غیرت برای رکورد المپیک جنگید، خودش یک دنیا ارزش داشت و هیچ‌گاه انتقادهایی که از بهداد در آن شرایط شد را نفهمیدم.

او امروز ثابت کرد هنوز تمام نشده و به بهترین شکل وزنه‌ها را هم زد و مطمئن باشید اگر در رقابت‌های جهانی بعدی نیز همین رکوردها را تکرار می‌کرد کار لاشا تالاخادزه، قهرمان المپیک هم سخت می‌شد اما تصمیم به خداحافظی گرفت و باید به تصمیم او احترام گذاشت. جاکارتا بهترین نقطه‌ای بود که می‌شد خداحافظی کرد و بهداد خداحافظی کرد!

برای سعید علی‌حسینی نیز به‌عنوان همشهری‌ام خوشحال شدم که نقره بازی‌های آسیایی را گرفت. سعید آسیب‌دیده بود اما او هم مانند بهداد با غیرت کار کرد و برای ایران مدال‌آور شد.


مطالب مشابه

ارسال دیدگاه

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.


برچسب ها